Η 25η ώρα

Η 25η ώρα

Λίγο πριν ξημερώσει, εκεί που συναντήθηκαν οι ώρες και γέννησαν άλλη μια, εκεί θα σε συναντώ.. Εκεί όπου συγχρονίζονται οι κόσμοι μας και γίνεται το θαύμα. Στην 25η ώρα…

Αυτή ήταν η απάντηση μου στην ερώτηση του Facebook  στο «τί σκέφτομαι» εκείνη τη στιγμή. Είναι εκείνο το άδειο πλαίσιο που καλείσαι να γεμίσεις, ώστε να μοιραστείς με φίλους σου στιγμές της καθημερινής ζωής σου. Πόσα, όμως, να χωρέσουν σε ένα στάτους; 

 Ήταν Σάββατο και ξημέρωνε Κυριακή. Άλλαζε η ώρα, άλλαζε σιγά-σιγά και η εποχή. Νυχτώνει πια νωρίς και κάπου εκεί ανάμεσα, εμείς. Να ορίζουμε νέες συντεταγμένες ώστε να φέρουμε εις πέρας την χειμερινή περίοδο που ακολουθεί με γοργούς ρυθμούς. Μαζί με την αλλαγή της ώρας, ήταν και Κυριακή και με νέα σελήνη. Πόσα να αντέξει σε μια μέρα ο σύγχρονος άνθρωπος;

Όμως, αντέχει. Και αυτό μου το έμαθες εσύ. Με το βλέμμα σου, με το γέλιο σου. Με τον ηλεκτρισμό που παράγει η ύπαρξη σου. Με αυτό το γεμάτο, απορία, ύφος σου, που σαν με κοιτάς με κάνει να αναρωτιέμαι από πόσο παλιά σε ξέρω. Να αναρωτιέμαι πόσες, άραγε, ζωές  ταξίδεψα μαζί σου για να βρεθώ και στο σήμερα δίπλα σου.

Η 25η  ώρα είναι η στιγμή που ενώνονται οι παλιοί και οι νέοι κόσμοι. Είναι η ώρα που συγχρονίστηκαν οι δικοί μας. Είναι η στιγμή που τέμνεται το παρελθόν με το παρόν και οι πολυταξιδεμένες ψυχές συναντούν η μια την άλλη.  Σαν να ξεγλιστρούν από παράλληλες γραμμές ώστε να δημιουργήσουν τη νέα ιστορία. Είναι εκείνη η ώρα που σε συνάντησα μαζί με την απέραντη οικειότητα που έφερνες μαζί σου. Εκείνη που έχει τις ρίζες της στο μακρινό μας παρελθόν. Είναι η στιγμή που ηλεκτρίζονται τα κορμιά μας σαν αγγίξουν το ένα το άλλο, ξυπνώντας τις μνήμες της ψυχής μας.  Η μαγική, εκείνη, στιγμή της βαθιάς επικοινωνίας κι αναγνώρισης μας καθώς επιστρέφουμε στην Ιθάκη μας ώστε να χαράξουμε τους νέους προορισμούς μας.  

Η 25η  ώρα δεν χωράει σε ρολόγια, παρά μόνο σε ψυχές που ταξιδεύουν μέσα στο χρόνο.  Εκεί θα σε συναντώ. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή όπου γίνεται το θαύμα